Lifestyle - Putovanja

Kad cijeli grad stane u jednu zgradu

Whittier je gradić od nešto više od 200 stanovnika koji se nalazi na istoku američke savezne države Aljaske. Whittier je i luka koja ljeti postaje stanica za veliki broj krstarica i jahti koje dovode hiljade posjetilaca u ovaj gradić. Tijekom zime, Whittier prekrije snijeg visine i do šest metara, a vjetrovi dostižu i brzinu od 100 kilometara na sat. Gradić je okružen visokim planinama, a jedini kopneni put ka ostatku Aljaske vodi kroz željeznički tunel koji se zatvara svake večeri u 10 sati, a otvara sljedećeg dana u pola 6 ujutru.

Pored svega, Whittier je ipak najpoznatiji po tome što svi njegovi stanovnici žive u jednoj zgradi.

“Begich kule” je stambena zgrada od 14 spratova koja je izgrađena 1957. godine za potrebe američke vojske, a koja je sada dom skoro svim stanovnicima malenog Whittiera na Aljasci. U zgradi se pored stanova nalaze i kancelarije gradske uprave, pošta, dvije trgovine, policijska stanica, ambulanta, perionica za veš te čak i crkva.

Iako nama zvuči neobično, žiteljima ovog mjesta na Aljasci je sasvim uobičajeno da dugim hodnikom, u papučama i pidžami, prođu pored opštine, policijske stanice i pošte kako bi došli do svoje trgovine i obavili jutarnju kupovinu namirnica. 

Također, zanimljivo je i to da se uz samu stambenu zgradu nalazi i osnovna škola koju pohađaju djeca iz Whittiera. Škola je povezana sa zgradom dugačkim podzemnim tunelom kojim djeca prolaze svakog dana na svom putu od kuće do škole. Podzemni tunel postoji jer u zimskim uslovima, odnosno u uslovima visokih snježnih nameta, opcija izlaska vani jednostavno ne postoji. Zgrada u kojoj se nalazi škola ima i fiskulturnu salu, zatvoreni bazen ali i zatvoreno igralište koje djeca iz Whittiera koriste tijekom cijele godine.

Sada se već vjerovatno pitate kako je nastao Whittier i koja potreba je natjerala više od 200 ljudi da se svi „zatvore“ u jednu zgradu? Odgovor je u neku ruku zbunjući i glasi – američka vojna strategija iz vremena Hladnog rata. Američka vojska se krajem pedesetih godina prošlog vijeka odlučila napraviti bazu na mjestu koje je djelovalo najpogodnije za odbranu i strateški bitno u odnosu na blizinu ruske teritorije odnosno tadašnjeg Sovjetskog saveza.

Do baze je, kopnenim putem, jedino bilo moguće doći dugačkim željezničkim tunelom kroz planine koje su okruživale bazu dok je položaj luke bio ključan za odbranu kontinentalnog dijela Sjedinjenih Američkih Aržava u slučaju sovjetske invazije. Kako je Hladni rat završen, a baza izgubila svoj strateški značaj tako je i sam Whittier postepeno gubio stanovništvo. Današnji žitelji su zapravo svi potomci nekadašnjih vojnika odnosno radnika koji su radili pri bazi.

Iako Whittier danas djeluje kao jedna udaljena, samačka i izolovana sredina, njegovi stanovnici to sigurno nisu. Uslijed zajedničkog života i upućenosti jedni na druge, svi žitelji su zapravo izuzetno otvoreni, komunikativni i prijateljski nastrojeni.                                                                                                                                    

Ukoliko želite da znate više o životu u Whittieru, možete pogledati i snimke ispod:

https://www.youtube.com/watch?v=Pxha9T-eScc

 

https://www.youtube.com/watch?v=naPguX84Amg

 

Zanima vas i ovo?